Izvor: Alo
Ekskluzivno: Imate priliku da pročitate tekst o Makedoniji koji je sa srpskog na makedonski jezik preveo Poljak Maciej Helbig! Macieja sam upoznala baš tokom boravka u Letnjoj školi na Ohridu i naše prijateljstvo traje do danas. Hvala mu od srca na trudu, volji i želji da pomogne u tome da ovaj post može da se pročita i na izvornom jeziku Makedonaca :-).
Во последниве
денови Македонија често е во центарот на интересот поради своето име, иако таа
е нашата соседна држава, ми се чини дека заслужува пред се` да биде позната и ценета
како земја на исклучителниот туристички потенцијал, убавината на природата,
богатата традиција, извршната култура и интересната историја. Понекогаш, се
случува како и да е на самиот крај на мапите на културниот туризам, далеку од
другите, попознати (или комерцијално експонирани) држави на Балканскиот
полуостров, иако таа има голем број на адутите со коишто би можела рамноправно
да конкурира.
Пред неколку
години имав можност да поминам две прекрасни неделина меѓународната летна
школа, организирана од страната на Охридскиот Летен Универзитет, којашто се
занимаваше со Византија на Балканот, како точка и место каде Исток и Запад се
среќаваат и исто времено се разделуваат. Ги научив многуте важни работи, ги чув
и истакнатите професори (стручњаци) на оваа област, ги запознав чудесните
домашни исто така и странските колеги од различните држави со коишто и до ден
денеска останувам во контакт.
За самиот Охрид,
којшто во последните години останува интересната, туристичка дестинација за
нашите туристи ќе посветам време друг пат. Доволно е да се истакне дека самиот
град и езерото од листата на светското наследство уште од 1980-та година за
оваа област заслужува посетување не само поради целодневното лежење на плажата
и капење во езерото, но повеќе и по другите поводи: богатата историја,
културните добра, прекрасните манифестации, бисерите на природата, верските
објекти...
Еден ден имавме
предвидено т.н. слободно време. Локален превозник ни ја понуди целодневната
екскурзија, којашто водеше покрај брегот на езерото, преку Националниот Парк
Галичица, до Преспанското езеро и село Курбиново, преку Национален Парк
Пелистер до Маловиште, локалитетот Хераклеја Линцестис и Битола. Јас не ќе го
пројдев патот лично, не би верувала дека човек може, во еден краток ден, да доживее
капење во езеро, возење на 2 000 и нешто метри на надморската висина,
екскурзија до едниот од најважните сакрални објекти во Македонија, познавање
село на етничките малцинства, состанок со антиката и посета во т.н. градот на
конзулите.
Izvor: Impulsportal
Преспанското езеро
Преспанското
езеро (надморската висина околу 850 метри) се состои од едниот пар езера коишто
им припаѓаат на Македонија, Грција и Албанијa. Поради фактот што е оддалечено
на само 10 километри од Охридското езеро, а се наоѓа на 150 метри надморската висина
над него, водата од Преспанското езеро се прелива во Охридското преку системот
на подземните канали од варовник (познатите Билјаниниизвори во близината до
манастирот Свети Наум навистина претставуваат еден од тие сливови). Најголемата
длабочина му е 54 метри. Поради голем број на ендемичните видови на флора и
фауна крајбрежјето на езерото, коешто е опкружено од три националните паркови,
само било прогласено како меѓуграничен парк на природата. Езерото е едно од три
најголеми езера на Балканот (и единствено со острови и полуострови), со
површина од речиси 300 квадратни километри.
За разлика од
Охридското езеро, чие плажи се преполни со кафеани, ресторани, дискотеки и
хотели, тука ќе ја најдете полно другата слика: мали рибарски населби, широки
песочни плажи, кајчиња, бројни туристички патеки, макадамски патишта, богато
културно наследство, автентична храна, речиси недопрена природа, најсвеж воздух
на поблиски, планински ливади... Доколку ја сакате добрата забава и богата
содржина, едноставно урбаниот простор за свој одмор, одлучете се за Охридското
езеро. Но, кога вие би сакале да бегате од време на современиот живот, да и` се
вратите целосно на природата и да го имате отпуштениот и удобниот одмор, тогаш
вашиот избор дефинитивно треба да биде Преспанското езеро.
Манастир Свети Ѓорѓе (Курбиново)
Izvor: Fidanoski
Кога веќе се
наоѓате во близината на Преспанското езеро, немојте никако да го заборавите
животописното село Курбиново со околу 140 жители во Национален Парк Пелистер,
коешто е најмногу познато поради свој Манастир на Свети Ѓорѓе од 1191 година.
Неговите фрески го претставуваат врвот од сликарството од доба на византиската
уметност на фамилијата Комнени во Македонија. Посебно е значајна претстава на
архангелот Гаврил (па се наоѓа на задната страна од една македонска банкнота,
т.е. 50 денари), исто така и претстава на Свети Методиј за која се верува дека
е најстарата на сиот словенско-византиски свет. Интересно е што самата
црква била изградена од кршен камен и
тули и што нема копула, веќе во прашањето е еднонасочна зграда со покрив на две
води.
Маловиште
Нашите соседи
Македонци ова село, во коешто станало време, секако треба да го заштитат! Тоа
се наоѓа во областа на Националниот Парк Пелистер на надморската висина од 1130
метри и постои од 16-от век. После последниот попис на население, селото чини
98 жители, повеќето се Власи од православната вероисповед. Во селото се наоѓа
огромната црква на Света Петка (поради тоа што некогаш била изградена од страна
на грчките Власи, натписи се на грчката азбука), а над селото и манасторот на
Света Ана. Иако имало и обид за просторот да се распространува за туристичките
посети, направена била и ревитализација на неколку куќи, се работи и за
манифестациите по етнотуризам, сепак доаѓањето на странци таму уште
предизвикува големо внимание на локалното население (па и на неговите животна).
Архитектурата на селово е исклучителна: куќи (и покриви), и патишта помеѓу нив
се направени исклучително од камен.
Хераклеја Линкестис
Стигнуваме и до
неизбежениот Филип Втори, во чие време изграден бил овој антички град (половина
на 4-от век пред нашата ера), на само 2 километра од сегашниот град Битола. Го
добил името од античкиот херој Херкулес/Хераклес . Интересно е што Хераклеја
едно време се наоѓала на границата којашто ги одделувала Грци од т.н. Варвари,
односно од варварското население. Има неколку археолошки слоеви: бронзен,
хеленистички, римски и византиски. Потоа, се нашла на важниот, римски пат Via Aegnatia. Многу добро сочуван и
истражен локалитет во чии рамки се наоѓаат музејот, со ископаните артефакти,
сочуван е амфитеатарот, купатилата, особените подни мозаици, рано
христијанските базилики, епископската палата и еврејскиот храм.
Izvor: Wikipedia
Битола
На жителита на бивата
Југославија градот и ме добро познат, вториот по величината и бројот на
жителите во Македонија, со богата историја, култура и традиција, моќен центар
на трговијата и индустријата. Преку времето (доцна бронзено доба, хеленистички
и римски период, се` дури до рано византиската доминација) важел за град со
високиот степен на цивилизацијата. Се кажува дека после смртта на Мурат,
Бајезит тука установил Кралиот Марко како турски вазал, но исто така бил
егзекутиран кога тој засакал да отиде на борба против христијаните. Тука,
воената школа ја завршил и славниот турски реформатор Кемал Ататурк. Браќа
Манаки, пионерите во фотографија на Балканот, живееле тука и тука работеле. Во
градот некогаш постоела и сочувана фабрика на машините Зингер.
Izvor: Wikipedia
Првите стари
конзулати биле отворени со крајот на 19-от век, а некогаш ги имало и дваесет (денеска ги има тринаесет), а
поинтересно е дека едно време и Бранислав Нушиќ бил секретар на српскиот конзул
во Битола. Некогаш имало и бројна еврејска заедница, чии сите членки, дури до
еден, за време на втората светска борба биле одземени до Германскиот Логор
Треблинка и таму биле убиени. Има и исклучително стар театар (Битолски
Национален Театар). На самиот град, на неговата историја и локалитетите околу него би можел да им се посвети и сиот посебен пост.
И тоа е сета
Македонија, изгребана на површината.
Из српскога језика преведио је Маќеј Хелбиг
Нема коментара:
Постави коментар